Τελικά το χρειαζόμουν…;)

Τρίτη πρωί αποφασιζουμε απο το πουθενα, με μια φιλη, να παραβρεθουμε σε ενα γεγονος που περιμεναμε καιρο να σκασει μυτη. Το συνοδευει ομως μεγαλη ταλαιπωρια και ενω ειχαμε πει φετος να μην το επιχειρησουμε, βρεθηκαμε Τρίτη μεσημερι να το εχουμε οργανωσει κι ολας. Ναι ναι σταθερες προσωπικοτητες 🙂 . (Να σημειωθει παρακαλω οτι θελω και λιγο χρονο να εμπεδωσω οτι εχω να κανω κατι και ποια μερα για να εχω κανονισει και τα του σπιτιου αναλογα. Οποτε ηταν «θριαμβος» που το αποφασισα τσακ μπαμ)

Τρίτη βραδυ ο υπνος απο την υπερενταση ελαχιστος. Τεταρτη πρωί μαθαινουμε οτι οκ, εξασφαλίσαμε το νουμερακι μας και μπορουμε σιγα σιγα να ξεκινήσουμε μιας και ειχαμε πολυ μελλον ακομα μεχρι την σειρα μας. Σε τυχαιο τηλεφωνημα μαθαινουμε οτι τα νουμερα τρεχουν σαν τρελα, το δικο μας πλησιαζε ανελπιστα γρηγορα και εγω ειμαι ακομα Χαλκιδα! Οποτε τρεχει η φιλη μου εκει, που εμενε Αθήνα και εγω βρεθηκα αρον αρον στο αυτοκινητο να αναρωτιεμαι αν θα προλαβω.

Αθήνα – Χαλκίδα και τουμπαλιν το ειχα κανει απειρες φορες μιας και για πολυ καιρο αποτελουσε την καθημερινοτητα μου. Δεν ηταν κατι σπουδαιο αλλα η αποχη τοσο καιρο το εκανε ικανο να με «αγχωσει». Ολες τις φορες στο ενδιαμεσο διαστημα που πηγαίναμε Αθηνα ο Χρηστος αναλαμβανε την οδηγηση, εκτος αν ειχε πεσει κανενα ποτακι στο ενδιαμεσο και ετσι το γυρναγα εγω.

Συντομα βρεθηκα να περιμενω στην ουρα. Η ολη ωρα παραμονης μου εκει περασε χωρις να το καταλαβω. Οταν τελειωσαμε, ηθελα ενα καφεδακι και νερακι σαν τρελη. Αλλα η φιλη μου ειχε κουραστει, ειχε και δουλεια στο καπακι οποτε μαλλον φαινοταν δυσοινωνο. Συναντηθηκα με μια κοπέλα που ειχα να δω 4 χρονια για πολυ λιγο (δυστυχώς), ισα ισα να της δωσω καποια πραγματακια αλλα το χαρηκα ιδιαιτερα.

Και εκει που ημουν στο τσακ να γυρισω εσκασε ευκαιρια για τον παραπανω καφεδακι που λεγαμε. Με την φιλη μου αυτη βλεπομαστε πολυ συχνα αλλα αυτη τη φορα ηταν αρκετα διαφορετικό! Η μικρή ηταν σε καλα χερια και εγω ειχα στην διαθεση μου ενα απογευμα να το διαθεσω οπως ηθελα. Και τα παιδια της φιλης μου ηταν με τον δικο τους μπαμπα οποτε δεν ειχαμε την εννοια της επιβλεψης. Μπορει η μικρή μου να ειναι υπάκουη και δεν μου δημιουργει κανενα προβλημα οταν βγαινουμε εξω αλλα ακομα και με ενα καλο παιδακι η ελλειψη αυτης της διαρκους επιβλεψης αποτελει σημαντική ξεκούραση του μυαλού. Λιγες βολτες, λιγο shopping therapy και μετα απο καμποση ωρα βρισκομουν στο αυτοκινητο να επιστρεφω.

Τις μερες που περασαν ειχα εντονη εξαρση ψυχοσωματικων συμπτωματων εξαιτιας καποιον σκεψεων που βαραιναν το μυαλο μου και με ταλαιπωρησαν πολυ. Σχεδον με εξαντλησαν (το σωμα μου εχει αυτη τη κακιά (?) συνηθεια να ξεσπαει οταν το μαυλο μου διαχειριζεται αρνητικα συναισθηματα. Η ενταση και το ειδος των ενοχλησεων διαφερουν κατα περιπτωση). Σήμερα κατα την διαρκεια του καφε πηρα μια βαθια ανασα με ευκολια που την ειχα τοσο αναγκη. «Ευθυνόταν» η συζήτηση; η αλλαγη περιβαλλοντος; η χαλαρωση; η φιλική παρέα; Οτι και αν ηταν βοηθησε πολυ παντως.

Θα ημουν αχαριστη αν ελεγα οτι εχω παραπονο απο το τι μπορώ και απο το τι δεν μπορώ να κάνω ως παντρεμενη. Ο Χρηστος κρατάει το παιδί με μεγάλη ευκολία. Ποτε δεν αποτελεσε προβλημα αυτο. Ισα ισα κι όλας που εχω την παροτρυνση πολυ συχνα αλλα αναλογα με την φαση που βρισκομαι οι δικαιολογιες ειναι παντα στην ακρη των χειλιων μου (τα εχουμε ξαναγραψει) «βαριεμαι, θα παω…καποια στιγμή, το σπιτι, το φαγητο, οι δουλειες».  ΛΑΘΟΣ! Μονοι μας βαζουμε ορια στους εαυτους μας και η αληθεια ειναι οτι οταν το κανουμε ωρες ωρες… το παρακανουμε. Και να φανταστειτε «μαλωνα» οποιον εβλεπα να «εγκλωβίζεται» σε δικαιολογιες τετοιες και εφτασα να το κανω πρωτη και καλυτερη 🙂

Η οδηγηση παντα με εκτονωνει και με χαλαρωνει αλλα οταν εχω το παιδι μεσα καποια πραγματα παιρνουν χαρακτηρα απαγορευτικό για ευνοητους λογους. Σήμερα δεν ειχα να σκεφτώ κοντερ, ενταση μουσικής, κίνηση κτλ. Ευτυχώς δεν χρειαστηκε να συναντησω κανεναν απο τους γνωστους καφρους των δρομων που σου χαλανε την διαθεση, οποτε η διαδρομη ηταν απλα ιδανική! Η εθνική μου εδωσε το χωρο και τον χρονο που χρειαζομουν. Η επιστροφη ηταν σαφως καλυτερη μιας και δεν ειχα το αγχος του να προλαβω οπως οταν πηγαινα.Εφτασα σπιτι το βραδακι νιωθωντας αναλαφρη, γεματη διαθεση και ενεργεια.

Η χθεσινή μέρα, μου θυμισε τις εργενικες μερες μου και την ελευθερια του να μην εχεις καποια συγκεκριμενο προγραμμα (ακομα και αν το εχεις δημιουργησει η ιδια) και μου θυμισε στην πραξη το ποσο ευκολο και ποσο απαραιτητο ειναι τελικα να κανεις πραγματα για σενα. Λιγος χρονος χωρις εννοιες, μια φιλική συντροφια, δυο βιτρινες, κοσμος γυρω σου έφταναν για να μου αποδειξουν οτι το χρειαζομουν τελικά…..Πολύ!

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Posted by Μάρσι on 18/05/2012 at 06:44

    Η ουσία είναι να ξεκουνάμε και λίγο απ’το σπίτι μας! Η αλλαγή παραστάσεων βοηθά αρκετά, μας φτιάχνει την διάθεση για πολλά πράγματα έπειτα. Καλά έκανες και πήγες την εκδρομούλα σου. Και το ότι έχει έναν σύζυγο που μπορεί να «κρατήσει» άνετα το παιδί του (να το ταίσει, να το αλλάξει, να παίξει μαζί του) είναι μεγάλο προτέρρημα. Το «βάρος» της ανατροφής του παιδιού όταν μοιράζεται, ξεκουράζει και τους 2 γονείς αρκετά!

    Απάντηση

  2. Posted by evi34 on 18/05/2012 at 11:06

    ‘Ετσι ειναι και εχω να το λεω. Αλλωστε δεν θα μπορουσα να συμβιβαστω με κατι λιγοτερο και θα ηταν δυσαρεστη εκπληξη αν δεν ηταν οπως τον περιμενα στο θεμα του παιδιου, μιας και του μεταξυ μας το γνωριζα ηδη. Εχω πολυ συγκεκριμενες θεσεις στα θεματα αντρας – γυναικα και μου την δινουν πολυ ολες αυτες οι δηθεν θεσεις και οι δικαιολογιες που ακουω κατα καιρους απο φιλους ή συζυγους γνωστων μου. Ειναι σπουδαιο ο αντρας να σεβεται, να αναγνωριζει και να ενδιαφερεται για τις αναγκες της γυναικας του και το αντιστροφο φυσικα και να μην κρυβεται πισω απο κομπλεξισμους και παλιομοδιτικες «δικαιολογιες». Οταν υπαρχει μετρο και σεβασμος μεταξυ ενος ζευγαριου μονο θετικα μπορει να αποφερει

    Απάντηση

  3. ΜΠΡΑΒΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ ΤΟ ΧΑΡΗΚΑ & ΕΓΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ!!! ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙΣ. Όσο & να λατρεύουμε τη ρουτίνα μας, είναι αναγκαίο να το σκάμε που & που από τα & να ταξιδεύουμε στα & . Άλλωστε μόνοι μας γεννηθήκαμε, μόνοι μας πεθαίνουμε, επομένως & μόνοι μας αποφασίζουμε για εμάς, μην επιτρέποντας στη συνήθεια, τη βολή & στους καλοθελητές να μας στήνουν στα δικά τους καλούπια.
    Νομίζω ότι βοηθάει να υπενθιμίζουμε ότι ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ & Ο ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ…ΕΙΜΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΙΑ & ΠΕΤΑΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΒΑΛΑΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΕΤΩ ΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΜΟΥ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ.
    Χωρίς όμως να ξεχνάμε ότι η ελευθερία μας σταματάει εκεί που αρχίζουν τα δικαιώματα των άλλων…

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Χirotexnoirini / Χειροποίητες κατασκευές / Irini Kolovou

Χειροποιητες κατασκευες - Handmade creations

Kosta's Mastic Spa

Φυσικά βιολογικά προϊόντα με βασικό συστατικό την μαστίχα Χίου

"Σούζι έφαγες!...και ψεύδεσαι και τρως!"

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

Shareyourlikes

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

Θέλω να αδυνατίσω

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

To Ζέλι σήμερα..

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

Θέλω να αδυνατίσω!

Για την ομορφιά και την υγεία μου!

Αρέσει σε %d bloggers: