Πόσο καλά ξέρετε τον εαυτό σας;

Πρόσφατα μου ήρθε σε mail η αποτύπωση των συναισθημάτων μιας εκπαιδευόμενης τότε ψυχολόγου η οποία επέλεξε να ακούσει και να μάθει τον εαυτό της μέσα απο την ψυχολογική διαδικασία. Μια ευκαιρία που της δώθηκε μέσα απο τις σπουδές της

Αυτό που θα σας παραθέσω είναι η αποτύπωση των συναισθημάτων της μετά απο μια άσκηση στην οποία πήρε μέρος.

Για όσους εχουν ασχοληθεί λίγο είναι ξεκάθαρο το πόσο δύσκολο είναι να ακούσεις, να αποτυπώσεις και να μάθεις τον εαυτό σου. Για τους υπόλοιπους μην βιαστείτε να γελάσετε ή να το προσπεράσετε. Σκεφτείτε αν εσείς μπορείτε να σας ακούσετε και αν ναι, πόσο καλά και αντικειμενικά;

«Η δεύτερη αυτή συνάντηση φαντάζει σαν θάλασσα σε εμένα.. Ένα τρομακτικό, βαθύ, ατελείωτο μπλε σκούρο φόντο, που βλέποντάς το σου προκαλεί δέος αλλά και απειλή.. Τι μπορεί να κρύβεται εκεί μέσα; Ποιες θα είναι οι συνέπειες του να βουτήξω σε αυτή τη θάλασσα και να δω το περιεχόμενό της; Και μόνο που το λέω, τρομάζω..

Το αξιοσημείωτο για εμένα ήταν ότι όσο περισσότερο με αποθάρρυνε να την εξερευνήσω, τόσο περισσότερο με γοήτευε.. Μέσα στο μήνα που προηγήθηκε, πήρα την απόφαση να έρθω στη συνάντηση και να πειραματιστώ με το γίνω «εθελόντρια-θεραπευόμενη» και ανυπομονούσα για την ανατροφοδότηση που θα έπαιρνα από τον συντονιστή, αλλά κυρίως από τα μέλη της ομάδας. Πώς με βλέπει αυτή η ομάδα; Πόσο θα με βοηθούσε αν της εξέφραζα την ανάγκη μου για συμπαράσταση και βοήθεια; Άδραξα λοιπόν την ευκαιρία του να έχω έναν θεραπευτή που εκτιμώ, αλλά και του να ζητώ βοήθεια από σύσσωμη την ομάδα σε ένα πρόβλημα που φάνταζε ανυπέρβλητο σε εμένα.

Η ανάγκη μου να συμμετάσχω σε μια ενεργή διαδικασία ανάμεσα σε εμένα και τη συντονίστρια έγινε ακόμη πιο επιτακτική από μια άσκηση στην οποία πήρε μέρος μια εκπαιδευόμενη. Το δωμάτιο συσκοτίστηκε με σκοπό να αναπαρασταθεί η αίσθηση κόπωσης, ανημπόριας, μοναξιάς, θυμού και απελπισίας που βίωνε η συμμετέχουσα στην άσκηση, συναισθήματα και καταστάσεις τα οποία η ίδια περιέγραφε ως «σκοτεινό δωμάτιο». Όταν η συντονίστρια έδωσε εντολή να συσκοτιστεί το δωμάτιο, πάγωσα.. Οι καρδιακοί μου παλμοί αυξήθηκαν, η αναπνοή μου κόπηκε.. «Δε μπορεί να είναι αλήθεια», σκέφτηκα, «είναι πολύ βάναυσο αυτό που κάνει τώρα».. Θύμωσα όταν κατάλαβα ότι με αυτή την συσκότιση πυροδοτήθηκε κάτι μέσα μου..

Ειλικρινά δεν άκουσα λέξη από τη συμμετέχουσα.. Άρχισα να βουρκώνω και δυσκολευόμουν να ανασάνω.. Όταν ειδικά ανεφέρθη η λέξη «κούραση», ήθελα να ξεσπάσω σε κλάματα και να αναφωνήσω «Πόσο σε καταλαβαίνω!! Πόσο δίκιο έχεις» (χωρίς βέβαια να την έχω πραγματικά ακούσει..). Ήρθα σε επαφή με μια θάλασσα και η ανάσα μου μου έλεγε ότι ίσως πνίγομαι… Την στιγμή που έδινα ανατροφοδότηση στο άλλο μέλος παραδέχτηκα ότι ταυτίστηκα πάρα πολύ με τα συναισθήματα που εξέφραζε, με φωνή η οποία ήταν σπασμένη και με δάκρυα στα μάτια.. Δέχτηκα με ανακούφιση τη φροντίδα της συντονίστριας και δήλωσα στην ομάδα ότι την επόμενη ημέρα θα ήθελα να εμπλακώ κι εγώ σε διαδικασία.. Ποτέ πριν δεν είχα νιώσει τόσο μεγάλη ανάγκη να αποκαλυφθώ και να ζητήσω καταφανώς βοήθεια..

Πώς είναι άραγε να μιλάς για τους φόβους σου μπροστά σε σχεδόν άγνωστα άτομα και δη εκπαιδευόμενους ψυχοθεραπευτές; Γιατί από τόσο νωρίς να εκτεθώ, να φανώ αδύναμη, απελπισμένη, με υπαρκτά προβλήματα; Γιατί να μην είμαι συγκρατημένη και να μη διατηρηθώ στο «απυρόβλητο»; Όλες αυτές οι σκέψεις μου ήρθαν μεν στο μυαλό, αλλά μια ανάγκη για αυτό-αποκάλυψη, ένας αριβισμός για την εκτόνωση της άσχημης ψυχολογικής μου κατάστασης με μια άξια θαυμασμού θεραπεύτρια και μια συγκαταβατική ομάδα, με οδήγησαν στο να προχωρήσω σε μια τέτοια δοκιμασία.

Νιώθω ενοχές και αμηχανία όταν σκέφτομαι τι έλεγα.. Ο λόγος μου ήταν συγκεχυμένος, πολλές φορές τα μέλη της ομάδας έκαναν διευκρινιστικές ερωτήσεις γιατί ίσως δεν τους έδινα να καταλάβουν τη ροή των γεγονότων και των συναισθημάτων, ένιωσα ότι βρίσκομαι σε αδιέξοδο.. Ακόμη κι εγώ πολλές φορές δεν μπορούσα να βγάλω νόημα από αυτά που εξέφραζα.. (τώρα που γράφω, γελάω συμπονετικά..). Μια θάλασσα, πώς μπορεί να μπει σε λογική σειρά μια θάλασσα;;  Ήμουν χαμένη ανάμεσα σε έννοιες όπως φθορά, μοναξιά, αδιέξοδο, και πνιγόμουν γιατί δεν μπορούσα να τις διαχειριστώ..

Προς μεγάλη μου ανακούφιση όμως η ομάδα με ενθάρρυνε με τα σχόλια της, υπήρχαν άτομα τα οποία είχαν βιώσει τέτοια συναισθήματα, κάποιοι μου έδωσαν ερμηνείες αποδίδοντας το π.χ. στην ηλικιακή φάση (με βοήθησε πολύ αυτό), άλλοι δήλωσαν αδιάφοροι, και οι συντονιστές ήταν πολύ στοργικοί.. Συνονθύλευμα αλληλεπιδράσεων και ανατροφοδοτήσεων.. Το σπουδαίο για εμένα ήταν ότι μου δόθηκε χώρος να εκφράσω κάποια πράγματα που με απασχολούσαν και ένιωσα να με αντιμετωπίζουν με σεβασμό και φροντίδα..

Η γενικότερη αίσθησή μου για την ομάδα αυτό το διήμερο ήταν ότι βρισκόμασταν ένα βήμα πριν να βουτήξουμε στη θάλασσα, πριν να δούμε τι χρώμα έχει το φόντο μας.. Το ένιωθα κάθε στιγμή, ένιωθα μια αδιάκοπη προσπάθεια να κρατηθούμε στην επιφάνεια για να μην πέσουμε μέσα.. Είναι ευκταίο να φτάσεις στην επίγνωση, αλλά νιώθω ότι ίσως ακόμα είναι πολύ νωρίς.. Μακάρι κάποια στιγμή να το ζήσω αυτό και να το μοιραστώ με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας..

Κλείνοντας, θα ήθελα να γράψω μια ανάγκη/επιθυμία που αναδύεται αυτή τη στιγμή, να δω πως φαντάζει όταν βρίσκεται πάνω στο χαρτί, να την διαβάσω πολλές φορές και να την νιώσω:

 

Θέλω να αγαπήσω τη θάλασσα μου και κάθε τι που βρίσκεται μέσα της! Θέλω να πάρω στοργικά στα χέρια μου και το πιο μικρό και φοβισμένο κομματάκι της.. Έχω ανάγκη να φροντίσω τη θάλασσά μου γιατί είναι ό, τι πιο πολύτιμο έχω.. (κλαίω και χαμογελάω ταυτόχρονα)..»

 

 

 

«Πηγή: Προσωπικές Σημειώσεις Χρύσας Σαρρή, Ψυχολόγου MSc.,2008»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Χirotexnoirini / Χειροποίητες κατασκευές / Irini Kolovou

Χειροποιητες κατασκευες - Handmade creations

Kosta's Mastic Spa

Φυσικά βιολογικά προϊόντα με βασικό συστατικό την μαστίχα Χίου

"Σούζι έφαγες!...και ψεύδεσαι και τρως!"

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

Shareyourlikes

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

Θέλω να αδυνατίσω

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

To Ζέλι σήμερα..

ειναι στο χερι σου να κανεις την διαφορα!

Θέλω να αδυνατίσω!

Για την ομορφιά και την υγεία μου!

Αρέσει σε %d bloggers: